​Schilderij van Nikolai Petrovich Bogdanov-Belsky (1868-1945). “At the School Doors, 1897”

---

Hero After School
​
Held Na School
​

Elk kind heeft recht op onderwijs!

Het “Hero After-school Center” is een onderneming die is gestart voor kinderen van vluchtelingen; studenten met een laag inkomen; klink-sleutel kinderen en andere zorgwekkende kinderen in MALEISIË.

“Een kind moet de tijd krijgen die het nodig heeft om alles over zichzelf te weten, wat hetzelfde is als leren zichzelf te zijn. Zelfs vijfentwintig jaar indien nodig, of zelfs voor altijd. En het maakt niet uit of het dingen doet werd vertraagd, omdat niets echt belangrijk is dan jezelf zijn.”
~ Laura Riding

Think, and BE, Out-of-The-Box! 

Hero After School
​
Held Na School

Oké, van de catacomben van mijn geest tot de 101010 van deze prachtige media (“medium”? LOL) is hier de introductie “kortstondig mogelijk”:

Lieve Vrienden,

Een korte (in The Big Picture) introductie en vroege reis van de “Hero Afterschool Centre” not-for-profit onderneming.

Het zaad voor dit idee werd eigenlijk al in de late jaren 90 ontvangen toen ik, bij de gratie van de Almachtige, mijn laatste kind in deze wereld had ‘afgeleverd’ en haar twee broers waren allebei op twee scholen en de opkomst was niet hetzelfde voor beide. Ik was in mijn eentje bezig met de dans “School Shuttle”, ACHT uitstapjes per dag! Voor slechts twee kinderen! En ik was vastbesloten om mijn jongste borstvoeding te geven gedurende ten minste twee jaar. De jongens waren jong en toch hielpen ze veel, godzijdank, maar het grootste deel van het huishouden bleef natuurlijk over aan jou en ik heb nog nooit een meid of andere hulp gehad. Iedereen in deze situatie zal visualiseren in welke staat ik toen verkeerde. Toen ik op een dag een paar vluchtige momenten uit het raam staarde, schoot een gedachte in me op: “We hebben een netwerk nodig, een gemeenschap die hand in hand werkt” ...En toen bracht het leven me terug naar ‘realiteit’ toen de baby huilde.
 
Snel vooruit naar begin 2017 en ik was al eeuwen op zoek naar werk online en offline en ik bedoel ‘betaald werk’, en meer dan een decennium! Natuurlijk voorziet de Goede Heer altijd en toch hebben wij mensen het gevoel geïnspireerd te zijn om de status quo (allemaal goed!) En onszelf uit te dagen om dieper te graven en verder te gaan en hogere hoogten te bereiken. En toch, toen ik me in die ‘positie’ bevond, was het een Leap of Faith om ‘iets’ te kunnen doen, eigenlijk alles; om een ​​vorm van hefboomwerking te hebben die “monergie” met zich meebrengt. En dus “zat ik erop”, zoals sommigen zeggen, LOL, en mediteerde en spiritueel uitgeoefend en bad tot een Vriend die altijd bij me is geweest. Eerst was er stilte. Ik ging dieper in. Laat dan los. Zodra ik had losgelaten, “heeft het Universum samengespannen om alle samengestelde componenten in mijn realiteit te brengen” en onbedoeld terwijl het opnieuw online solliciteerde voor een baan, VOILA! Een link! Een link die ik niet op mijn laptop-tabbladen had gezet! Eerlijkheid goedheid! Het was een link om een ​​aanvraag in te dienen voor de Hero Impact Grant van vorig jaar, niet minder uit Australië! Na een reeks interviews via pogingen tot videogesprekken en vervolgens daaropvolgende Whatsapp-spraakoproepen werd een voorstelbrief van u echt naar de buitengewoon vooruitstrevende, binnenkort aankomende universiteitsstudent en Australische ondernemer en weldoener gemaild; een heel bijzonder mens met een hart van goud en een briljante geest, Evan Wong, keurde zijn Impact Grant van AUD500 goed voor het binnenkort te noemen “Hero Afterschool Centre”.
 
Toen richtten Evan en zijn beste vriend, James, een Go Fund Me op voor de Hero-onderneming. Het bereikte echter alleen mensen die al vrienden waren op mijn FB-lijst, en een paar goede zielen droegen bij via de GFM (die trouwens niet beschikbaar is in Maleisië en alles moest worden gerouteerd van en naar Australië, en de Heer danken ook daarvoor! Smiles.) Dit was nog begin 2017.
 
Weer snel vooruit naar het derde kwartaal van 2017. Oké, dus er is een verklaring voor nodig. Het eerste zaad van inspiratie werd geplant met een doel op de lokale Maleisische demografie van ‘kansarme kinderen: kinderen met een sleutel; kinderen uit gezinnen met een laag inkomen en/of daklozen; alleenstaande ouders; vrouwen- en kinderrechten‘ en dat ‘genre'. Maar wat er eigenlijk gebeurde, was dat terwijl ik een actieplan aan het vormen was om de gemeenschap in te gaan om deze minder gelukkige kiddy knipogen te verzamelen, een buurman in het dorp van de krakers waar ik woonde mij benaderde over het onderwijzen van zijn twee bijna tienerkinderen. Zoals bij privélessen. Hij voegde eraan toe dat hij zijn vrienden in de buurt zou vragen om hun kinderen ook les van mij te laten nemen en dat ze ongetwijfeld allemaal een maandelijks ‘blijk van waardering’ voor mijn werk zouden aanbieden. Hij vroeg me ook contact op te nemen met de UNHCR over de VN-status van zijn biologische broer die nog steeds in hechtenis werd gehouden door de Maleisische overheid. Ik voldeed aan beide punten en nam geen geldelijke ‘tokens’ voor beide taken en leerde de kinderen de ‘monergy’ bij de hand te gebruiken. We hadden toen nog geen goede plek om te studeren, maar ik kocht een heleboel meubels en leermiddelen; briefpapier, enzovoort, en we hebben het gedaan met wat er in dat kleine dorp beschikbaar was, in huis pooling-stijl. Het waren er tien en er waren kleintjes, waaronder vier oudere jongeren. Helaas, na bijna twee jaar in een virtueel blik te hebben geleefd (dankbaarheid in overvloed! Helemaal niet klagen! Glimlachen) moest ik toen verhuizen vanwege een zeer slechte knaagdierplaag. De enige beschikbare plaats op dat moment was helemaal aan de andere kant van de stad en dus probeerde ik zoveel mogelijk kinderen naar het "Rohingya Learning Center" te krijgen dat ik als laatste redmiddel had gegoogled (niet verscheen) 'meteen ook, om een ​​of andere reden verscheen de info over de Rohingya-vluchtelingen lokaal niet in mijn zoekmachines). En dus nam ik de kinderen en hun moeders en een heel kleine baby mee naar de RLC aan de andere kant van de stad (geen wonder dat we er niets van wisten! En ik hoopte dat er voor de toekomst een schoolbus of busje zou zijn pendeldoeleinden omdat de auto die ik had geleend niet groot genoeg was om alle studenten op één reis te vervoeren en de afstand was zodanig dat de kinderen en ik om 5 uur wakker moesten worden [wat we al deden]; niet voor de gebeden voor de dageraad maar voor ongeveer drie partijen kinderen om de drie reizen van en naar het centrum te maken = in totaal zes reizen voordat het studeren begon.) En we vonden het centrum volgepakt met klokkenspel met kinderen in de leeftijd van naar schatting variërend van 6-14. Het gebouw zelf grenst aan een schilderachtige, vrij kleine en pittoreske moskee was een geschenk van wijlen Sultan Abdul Halim van Kedah (rust in vrede).

Ik moet hier snel aan toevoegen dat ik, afgezien van de naam van de persoon die de eerste subsidie ​​voor onze Hero-kinderen heeft gegeven, aarzelt om de andere namen aan te kondigen vanwege voor de hand liggende redenen. Ik ben echter in orde wanneer zij zelf hun goede daden aankondigen. Het is een principekwestie van mijn kant. Ik zal echter aankondigen dat ik Stefan heb gekozen als mede-oprichter van het HAC-project, en ik hoop dat hij deze titel en functiebeschrijving zal accepteren ~ Wil jij, Stefan? Smiles! En wij bij HAC (momenteel een synergetisch team van vier piepgeluiden: één is onze eigen Stefan en de ander, moi, en de twee vrijwilligers zijn klaar en klaar om te gaan!) Verwelkomen met open armen iedereen die bereid is aan te bieden deel de geschenken die de Almachtige ons aldus heeft geschonken, in de vorm van "monergy" en/of diensten en/of producten voor The Cause, op elk moment, zo niet nu! We zijn van plan een win-winarena beschikbaar te hebben voor een wereldwijd publiek en daarin verrassingsgeschenken te ontvangen in ruil voor bijdragers die een helpende hand bieden en veel meer ideeën in de mix om een ​​gevoel van familie en plezier te delen in een wereldwijde omgeving.

Als er ENIGE vragen zijn, VRAAG HET ME alsjeblieft. Ik geniet altijd van positieve interactie.
Email! Glimlacht!

[email protected]
 
Veel meer te tonen en te vertellen over deze hele reis! Dit is slechts een heel klein deel van The Never-Ending Story. Alle liefde! ~ Van mijn hart naar het jouwe, Nadya (Anisah) xx

 Dutch translations by Arifin Dwi Selamat founder of LI9HT BRAND  ​https://www.facebook.com/li9htbrand

Every Child is Someone's Hero!
​
​Every Child is OUR HERO!

Evan Wong. Hero Education Australia packs a powerful kick! 

Hope
"It’s the belief that what we do matters even though how and when it may matter, who and what it may impact, are not things we can know beforehand. We may not, in fact, know them afterward either, but they matter all the same, and history is full of people whose influence was most powerful after they were gone." 

~ ​Rebecca Solnit